bi gün temel in babası ölmüs ve cenazeye almanya dakı abisi gelir..
temel e sorar: babam nasıl öldü?
temel:20. kattan düştü..ordan manavın günesligine dustu ordan 200 m yukarıya zıpladı..
abi: yaaa demek 200m den dustude öldü..
temel: hayır ordanda kasabın guneslıgıne düştü.. ordan catıya..
abi:ya demek catıdan düştü.. vah vah
temel:yok hayır ordan da elektrik tellerine…
abi: öfffff nerde öldü bu o.cocugu söylesene.
temel:baktık düşmüyo biz vurduk..:)

Bizim Temel, bir tv kanalinda yarismaya katilir.
Kazandigi parayi eksik verirler.
Temel sebebini sorar.
E, oyle vergi kesiyoruz” cevabini alir.
Bunun uzerine Temel, avukata basvurur. Avakut ona Televizyonu mahkemeye ver der.
Aradan zaman gecer avukat yolda Temeli gorur, ona sorar.
Ula televizyonu mahkemeye verdin mi ?
Temel cevaplar.
Verdim ama ertesi cün keri ketirdim oni…
Insan yine de televizyonsuz yapamayi! sonradan geri aldımm onu

Temel askerdeyken yeni başçavus gelir ve tüm bolüğe şöyle der.

-”Sakın benim adımı unutmayın, benim adım Arslan oğlu Arslan.. Eğer
adimi
unutursanız geldiğimde canınıza okurum.” der ve gider

Aradan haftalar geçer ve başçavus gelir herkeze adını sorar ve hepsi
bilir.

Sıra Temel’e gelir..
Temel:

-”Bi hayvanoğlu hayvandı ama hacan ismini bilemiyrum?”

Temel kırtasiye`ye girmiş, tezgahtara :

-Pana pir roman lazum, demiş.

Kırtasiye tezgahtarı sormuş :

-Efendim agır mı olsun hafif mi?

Temel :

-Farketmez, nasul olsa arabam dısarudadur.

Temel ile Dursun çok hızlı trende yolculuk yaparken bir sığır çiftliğinin önünden geçerler.
Temel:
-Ula Dursun burda tam 397 sığır var.
Dursun:
-Ula Temel nasıl saydun haçen zırt diye geçtuk.
Temel:
-Onun kısa bir yolu vardır. Ayaklarını sayup dörde böleyrum.

Temel ile Dursun ilk defa İstanbul’a gelmişler.. Bir sokaktan geçerken kadının biri onlara “araba mı park eder misiniz?” diye sormuş. Onlar da “bizimle birer kere birlikte olursan ederiz”, demişler. Kadın “tamam” demiş, kadının evine gitmişler. Kadın cebinden iki prezervatif çıkararak “biz bunları çocuğumuz olmasın diye takıyoruz, alın siz de takın” demiş. Temel’le Dursun “tamam” demişler. Aradan aylar geçtikten sonra Temel ile Dursun tarlada çalışırken, Dursun Temel’e: - “ula ben bu şeyden sıkıldım, o kadının da çocuğu olursa olsun; artık bunu çıkarıyorum ben”, demiş.