BİRİNCİ VE DE EN ÖNEMLİ DERS
Okuldaki ikinci ayımda, hocamız test soruları nı dağıttı. Ben okulun en iyi öğrencilerinden biriydim. Son soruya kadar soluk almadan geldim ve orada çakıldım kaldım. Son soru şöyleydi: Her gün okulu temizleyen hademe kadının adı nedir? Bu herhalde bir çeşit şaka olmalıydı. Kadını yerleri silerken hemen her gün görüyordum. Uzun boylu, siyah saçlı bir kadındı. 50lerinde falan olmalıydı. Ama adını nereden bilecektim ki! Son soruyu yanıtsız bırakıp kağıdı teslim ettim. Süre biterken bir öğrenci, son sorunun test sonuçları na dahil olup olmadığını sordu. Tabii dahil dedi, hocamız. İşş yaşamınızda insanlarla karşılaşacaksınız. Hepsi birbirinden farklı insanlar. Ama hepsi sizin ilginiz ve dikkatinizi hak eden insanlar bunlar. Onlara sadece gülümsemeniz ve Merhaba demeniz gerekse bile.. Bu dersi hayatim boyunca unutmadım. O hademenin adı da Dorothy idi.
İKİNCİ ÖNEMLİ DERS
Yağmurda otostop!
Bir gece yarısına doğru, Alabama Otoyolu;nun kenarında duran bir zenci kadın gördüm. Bardaktan boşanırcasına yağan yağmura rağmen, bozulan arabasının dışında duruyor ve dikkati çekmeye çalışıyordu. Geçen her arabaya el sallıyordu. Yanında durdum. 60lı yıllarda bir beyazı n, bir zenciye, hem de Alabama;da yardıma kalkışması pek olağan şeylerden değildi. Onu kente kadar götürdüm. Bir taksi durağına bıraktı m. Ayrılırken ısrarla adresimi istedi. Verdim. Bir afta sonra kapım çalındı. Muazzam bir konsol televizyon indiriyordu adamlar. Bir de not ekliydi, armağanda;Geçen gece otoyolda bana yardımınıza teşekkür ederim. O korkunç yağmur sadece elbiselerimi değil, ruhumu da sırılsıklam etmişti. Kendime güvenimi yitirmek üzereydim, siz çıkageldiniz. Sizin sayenizde ölmekte olan kocamın yatağının baş ucuna zamanında ulaş- mayı basardım. Biraz sonra son nefesini verdi. Allah bana yardim eden sizi ve başkalarına karşılık beklemeksizin yardım eden herkesi kutsasın! En iyi dileklerimle, Bayan Nat King Cole
ÜÇÜNCÜ ÖNEMLİ DERS
Size hizmet edenleri hatırlayın..
Bir pastanın üç-otuz paraya satıldığı günlerde 10 yaşşında bir çocuk pastaneye girdi. Garson kız hemen koştu. Çocuk sordu: Çikolatalı pasta kaç para?
-50 cent! Çocuk cebinden çıkardığı bozukları saydı. Bir daha sordu: Peki dondurma ne kadar?
-35 cent dedi garson kız sabırsızlıkla. Dükkanda yığınla müşteri vardı ve kız hepsine tek başına koşuşturuyordu. Bu çocukla daha ne kadar vakit geçirebilirdi ki? Çocuk parasını bir daha saydı; Bir dondurma alabilir miyim lütfen dedi. Kız dondurmayı getirdi. Fişi tabağın kenarına koydu ve öteki masaya koştu. Çocuk dondurmasını bitirdi. Fişi kasaya ödedi. Garson kız masayı temizlemek üzere geldiğinde, gözleri doldu birden. Masayı sanki akan gözyaşları temizleyecekti. Boş dondurma tabağının yanında çocuğun bıraktığı 15 centLik bahşşiş duruyordu…..
DÖRDÜNCÜ ÖNEMLİ DERS;
Önemli olan vermektir..
Yıllar önce, hastanede çalışırken, ağır hasta bir kız getirdiler. Tek yaşam şansı, 5 yaşındaki kardeşinden acil kan nakli idi. Küçük oğlan aynı hastalıktan mucizevi şekilde kurtulmuş ve kanında o hastalığı yok eden bağışıklık oluşmuştu. Doktor durumu 5 yaşındaki oğlana anlattı ve ablasına kan verip vermeyeceğini sordu. Küçük bir an duraksadı. Sonra derin bir nefes aldı ve Eğer o kurtulacaksa, veririm kanımı dedi. Kan nakli ilerlerken çocuk sordu: Peki, ben ne zaman öleceğim? Ablasını yaşatırken, kendisinin öleceğini zannetmiş, buna rağmen kan vermeyi kabul etmişti.
Yorum Ekle